வீட்டைச் சுற்றி மரங்கள் வளர்த்த முன்னோர்... இயற்கையை மட்டுமல்ல, உடல்நலத்தையும் காத்த அறிவியல் ரகசியம்!
<p style="text-align: justify;">தஞ்சாவூர்: பழங்காலத்தில் வீடு கட்டும்போது அதன் சுற்றுப்புறத்தில் மரங்களை வளர்ப்பது ஒரு சாதாரண பழக்கமாக மட்டும் இருந்ததில்லை. அது இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்த தமிழர்களின் தொலைநோக்கு சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகவே இருந்தது. </p> <p style="text-align: justify;">குறிப்பாக வேம்பு, புங்கை, ஆலமரம், அரசமரம் போன்ற மரங்கள் வீடுகள், கோவில்கள், குளங்கள், தெருக்கள் மற்றும் ஊரின் பொதுவிடங்களில் வளர்க்கப்பட்டன. அந்தக் காலத்தில் அறிவியல் என்ற தனிப்பிரிவு இல்லாவிட்டாலும், பல தலைமுறைகளாகக் கிடைத்த அனுபவத்தின் மூலம் இயற்கையின் செயல்பாடுகளை மக்கள் நுட்பமாகப் புரிந்துகொண்டிருந்தனர்.</p> <p style="text-align: justify;">வீட்டைச் சுற்றி மரங்கள் இருப்பதன் முதல் நன்மை வெப்பநிலையை கட்டுப்படுத்துவது. மரங்களின் இலைகள் சூரியக் கதிர்களை நேரடியாகத் தடுக்கின்றன. மரத்தின் நிழல் வீட்டின் சுவர்கள் மற்றும் சுற்றுப்புற நிலப்பரப்பில் வெப்பம் அதிகமாகச் சேர்வதை குறைக்கிறது. இதனால் குறிப்பாக கோடை காலங்களில் வீட்டைச் சுற்றியுள்ள வெப்பநிலை குறைவாக இருக்க உதவுகிறது. மரங்கள் தங்களது இலைகள் மூலம் நீரை வெளியேற்றும் ஆவியுயிர்ப்பு செயல்பாட்டின் வழியாக சுற்றுப்புறக் காற்றை குளிர்விக்கவும் பங்களிக்கின்றன.</p> <p style="text-align: justify;">மரங்கள் காற்றோட்டத்திலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. வீட்டைச் சுற்றி சரியான இடைவெளியில் வளர்க்கப்படும் மரங்கள் காற்றின் வேகத்தை மட்டுப்படுத்தி, தூசி நேரடியாக வீட்டுக்குள் புகுவதை ஓரளவு குறைக்கின்றன. அதே நேரத்தில் மரங்களின் இலைகள் காற்றில் உள்ள சில துகள்களைப் பிடித்துக் கொள்ளும் தன்மை கொண்டவை. இதனால் வீட்டு சுற்றுப்புறத்தில் இயற்கையான பசுமைத் தடுப்பு உருவாகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">வேம்பு, புங்கை போன்ற மரங்கள் கிராமப்புற வாழ்க்கையோடு நெருங்கிய தொடர்புடையவை. குறிப்பாக வேம்பு மரத்தின் இலை, பட்டை, விதை உள்ளிட்ட பல்வேறு பகுதிகள் பாரம்பரிய பயன்பாடுகளில் இடம்பெற்றுள்ளன. வேம்பு மரம் பூச்சிகளைத் தடுக்கும் சில இயற்கை வேதிப்பொருட்களைக் கொண்டிருப்பது நவீன அறிவியலாலும் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதனால் வீட்டைச் சுற்றி வேம்பு வளர்ப்பது வெறும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலான நடைமுறை அல்ல; இயற்கைச் சூழலுடன் இணைந்த வாழ்வியலின் ஒரு பகுதியாகவும் பார்க்க முடிகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">மரங்கள் மண்ணையும் பாதுகாக்கின்றன. மரங்களின் வேர் மண்ணை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொள்வதால் மண் அரிப்பு குறைகிறது. மழை பெய்யும்போது நீர் வேகமாக ஓடி மண்ணை அடித்துச் செல்வதை மரங்களின் வேர் அமைப்பும், இலைகள் மற்றும் உதிர்ந்த இலைகளால் உருவாகும் இயற்கைத் தழைப்பும் கட்டுப்படுத்த உதவுகின்றன. உதிர்ந்த இலைகள் காலப்போக்கில் மக்கி மண்ணில் கரிமப் பொருளை அதிகரிக்கின்றன. இதனால் மண்ணின் நீரைத் தக்கவைக்கும் திறனும் மேம்படுகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">இதன் மற்றொரு முக்கிய அம்சம் உயிரினப் பன்மை. வீட்டைச் சுற்றியுள்ள மரங்கள் பறவைகள், அணில்கள், தேனீக்கள், வண்ணத்துப்பூச்சிகள் மற்றும் பல்வேறு சிறு உயிரினங்களுக்கு உணவு, நிழல், பாதுகாப்பு மற்றும் வாழிடத்தை வழங்குகின்றன. ஒரு பெரிய மரம் தனக்கென ஒரு சிறிய உயிரியல் அமைப்பையே உருவாக்குகிறது. மரங்களில் பூக்கும் பூக்கள் தேனீக்கள் மற்றும் வண்ணத்துப்பூச்சிகளை ஈர்க்கின்றன. பழமரங்கள் மற்றும் விதைகள் பல பறவைகளுக்கு உணவாகின்றன. இதன் மூலம் வீட்டைச் சுற்றியுள்ள பகுதி உயிரோட்டம் கொண்ட சிறிய சூழலியல் மண்டலமாக மாறுகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">ஆலமரம், அரசமரம் போன்ற பெரிய மரங்கள் நிழல் வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், பல உயிரினங்களுக்கான முக்கிய வாழிடமாகவும் விளங்குகின்றன. அவற்றின் கிளைகள் மற்றும் அடர்த்தியான இலைகள் பறவைகளுக்கு கூடு அமைக்க ஏற்ற இடங்களை உருவாக்குகின்றன. இதுபோன்ற மரங்கள் கிராமத்தின் பொது இடங்களில் வளர்க்கப்பட்டதற்கு பின்னால் சமூகப் பயன்பாடும் இருந்தது. மர நிழலில் மக்கள் ஒன்று கூடி ஓய்வெடுப்பது, பயணிகள் தங்குவது போன்ற சமூக வாழ்வியல் நடைமுறைகளும் உருவாகின.</p> <p style="text-align: justify;">மரங்கள் மனிதர்களின் மனநலத்துடனும் தொடர்புடையவை. பசுமையான சூழல் மன அழுத்தத்தை குறைக்கவும், இயற்கைச் சூழலுடன் தொடர்பை அதிகரிக்கவும் உதவுவதாக சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உளவியல் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மரங்களின் நிழல், இலைகளின் அசைவு, பறவைகளின் சத்தம் ஆகியவை மனிதர்களுக்கு இயற்கையான அமைதியான சூழலை உருவாக்குகின்றன.</p> <p style="text-align: justify;">மேலும், மரங்கள் கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி ஒளிச்சேர்க்கை மூலம் கார்பனை தாவரத் திசுக்களில் சேமிக்கின்றன. இதன் மூலம் வளிமண்டலத்தில் உள்ள பசுமைக்குடில் வாயுக்களின் அளவை கட்டுப்படுத்துவதில் மரங்கள் பங்கு வகிக்கின்றன. ஒரு வீட்டைச் சுற்றி வளர்க்கப்படும் மரங்களின் எண்ணிக்கை சிறியதாக இருந்தாலும், பல வீடுகள், தெருக்கள், கிராமங்கள் என பசுமை அதிகரிக்கும் போது அதன் ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் குறிப்பிடத்தக்கதாக மாறுகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">இன்று நகரமயமாக்கல் காரணமாக வீடுகளைச் சுற்றியுள்ள திறந்தவெளி குறைந்து வருகிறது. கான்கிரீட் கட்டிடங்கள், சாலைகள், வாகனங்கள் அதிகரிப்பதால் நகர்ப்புற வெப்பம் அதிகரிக்கும் நிலையும் காணப்படுகிறது. இந்த சூழலில் முன்னோர்கள் பின்பற்றிய “வீட்டைச் சுற்றி மரம்; மரத்தைச் சுற்றி வாழ்க்கை” என்ற வாழ்வியல் முறையின் முக்கியத்துவம் மீண்டும் உணரப்படுகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">வீடு கட்டும்போது மரங்களை வெட்டுவது மட்டுமல்லாமல், வீட்டின் அமைப்புக்கு ஏற்ற வகையில் சரியான மரங்களைத் தேர்வு செய்து வளர்ப்பது அவசியமாகிறது. கட்டிடத்துக்கு மிக அருகில் பெரிய வேர்களைக் கொண்ட மரங்களை நடுவதற்குப் பதிலாக போதிய இடைவெளி விட்டு வளர்ப்பது பாதுகாப்பானது. மின்கம்பிகள், குடிநீர் குழாய்கள், கழிவுநீர் பாதைகள் மற்றும் கட்டிட அடித்தளம் ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொண்டு மரங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது முக்கியம்.</p> <p style="text-align: justify;">மொத்தத்தில், வேம்பு, புங்கை, ஆலமரம், அரசமரம் போன்ற மரங்களை வீட்டைச் சுற்றி வளர்த்த முன்னோர், இயற்கையை அலங்கரிப்பதற்காக மட்டும் மரங்களை நட்டவர்கள் அல்ல. வெப்பத்தை குறைத்தல், காற்றைச் சீராக்குதல், மண்ணைப் பாதுகாத்தல், நீரைத் தக்கவைத்தல், உயிரினங்களுக்கு வாழிடம் உருவாக்குதல், மனிதர்களுக்கு நிழல் மற்றும் மன அமைதி வழங்குதல் என பல அறிவியல் நன்மைகளை ஒருங்கிணைத்த வாழ்க்கை முறையையே அவர்கள் உருவாக்கியிருந்தனர்.</p> <p style="text-align: justify;">இன்றைய தலைமுறைக்கு அந்தப் பழக்கம் ஒரு பாரம்பரிய நினைவாக மட்டும் இல்லாமல், காலநிலை மாற்றம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளுக்கு எதிரான இயற்கையான தீர்வாகவும் மாறியுள்ளது. ஒரு வீட்டைச் சுற்றி ஒரு மரம் வளர்ப்பது சிறிய செயல் போலத் தோன்றலாம். ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான வீடுகள் மரங்களை வளர்க்கத் தொடங்கினால், அது ஒரு முழு சமூகத்தின் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பாக மாறும் என்பதே இந்தப் பழக்கத்தின் பின்னணியில் இருக்கும் மிகப்பெரிய அறிவியல் உண்மை.</p>

பழங்காலத் தமிழர்கள் தங்கள் வீடுகளைச் சுற்றிலும் மரங்களை வளர்ப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். இது வெறும் நடைமுறை மட்டுமல்லாமல், இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்த அவர்களின் தொலைநோக்குச் சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகவும் அமைந்திருந்தது.
வீடுகள், கோயில்கள், குளங்கள் மற்றும் பொது இடங்களில் வேம்பு, புங்கை, ஆலமரம், அரசமரம் போன்ற மரங்களை வளர்ப்பதை அவர்கள் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். நவீன அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு முன்பே, இத்தகைய மரங்களை வளர்த்ததன் மூலம் இயற்கையையும் உடல்நலத்தையும் காக்கும் ரகசியத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர்.