கரண்ட் கம்பியில் கெத்தா உட்காரும் பறவைகளுக்கு ஏன் ஷாக் அடிக்காது? இதுதான் காரணம்

நமது ஊர்களில் உள்ள மின்கம்பிகளில் தினமும் காலையிலும், மாலையிலும் நூற்றுக்கணக்கான பறவைகள் வரிசையாக அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்திருப்போம். குறிப்பாக, சிட்டுக்குருவி, காகம், மைனா போன்ற சிறிய பறவைகள் மின்கம்பிகளில் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்தாலும் அவற்றுக்கு மின்சார அதிர்ச்சி ஏற்படுவதில்லை. பல ஆயிரம் வோல்ட் மின்சாரம் செல்லும் கம்பிகளில் அமர்ந்திருக்கும் பறவைகளுக்கு மட்டும் எப்படி ஷாக் அடிப்பதில்லை என்ற கேள்வி பலருக்கும் இருக்கும். இதற்குப் பின்னால் மின்சாரத்தின் அடிப்படை இயற்பியல் விதிகள் உள்ளன. முதலில், மின்சாரம் பாய்வதற்கு மின்னழுத்த வேறுபாடு முக்கியமான காரணமாகும். அதாவது, ஒரு பொருளின் இரண்டு புள்ளிகளுக்கு இடையே போதுமான மின்னழுத்த வேறுபாடு இருந்தால்தான் அதன் வழியாக குறிப்பிடத்தக்க அளவில் மின்சாரம் பாயும். ஒரு பறவை ஒரே மின்கம்பியில் தனது இரண்டு கால்களையும் வைத்து அமரும்போது, இரண்டு கால்களும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மின்னழுத்த நிலையில் இருக்கும். இதனால் அதன் உடலின் ஒரு முனையிலிருந்து மற்றொரு முனைக்கு மின்சாரம் செல்லும் அளவுக்கு மின்னழுத்த வேறுபாடு உருவாகாது. மேலும், பறவை ஒரே ஒரு கம்பியில் மட்டுமே அமர்ந்திருக்கும்போது மின்சார சுற்று முழுமையடைவதில்லை. மின்கம்பியில் மின்சாரம் தொடர்ந்து பாய்ந்து கொண்டிருந்தாலும், பறவையின் உடல் வழியாக மின்சாரம் பாய்ந்து பூமியை அடைய வேண்டிய தனிப்பட்ட பாதை உருவாகவில்லை. இதனால் பறவை பொதுவாக பாதுகாப்பாக இருக்கிறது. இதே காரணத்தால், ஒரே கம்பியில் அமர்ந்திருக்கும் பறவையின் உடலில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு மின்சாரம் பாய்வதில்லை. இதை மனிதர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் வித்தியாசம் தெளிவாகப் புரியும். ஒருவர் தரையில் நின்றுகொண்டு மின்கம்பியைத் தொட்டால், அவரது உடல் ஒரு மின்சாரப் பாதையாக மாறக்கூடும். உடலின் ஒரு பகுதி அதிக மின்னழுத்தத்தில் இருக்கும் கம்பியுடன் தொடர்பு கொள்ளும் நிலையில், மற்றொரு பகுதி தரையுடன் தொடர்பில் இருப்பதால், மின்னழுத்த வேறுபாடு உருவாகிறது. அதன் காரணமாக உடல் வழியாக மின்சாரம் பாய்ந்து மின்சார அதிர்ச்சி ஏற்படலாம். பறவைகளின் உடல் மின்சாரத்தை கடத்தாது என்று கூறுவது சரியானதல்ல. அவற்றின் உடல் மற்றும் திசுக்களும் மின்சாரத்தை கடத்தக்கூடியவைதான். ஆனால் ஒரே கம்பியில் இரண்டு கால்களையும் வைத்திருக்கும் சூழலில், பறவையின் உடலின் இரு முனைகளுக்கு இடையே ஏற்படும் மின்னழுத்த வேறுபாடு மிகவும் குறைவாக இருப்பதால், ஆபத்தான அளவு மின்சாரம் அதன் உடல் வழியாகப் பாய்வதில்லை. அதே நேரத்தில், மின்கம்பியுடன் ஒப்பிடும்போது பறவையின் உடல் அதிக மின்தடையைக் கொண்டுள்ளது. தாமிரம், அலுமினியம் போன்ற உலோகங்களால் செய்யப்பட்ட மின்கம்பிகள் மின்சாரத்தை எளிதாகக் கடத்துகின்றன. எனவே, ஒரே மின்கம்பியில் பறவை அமர்ந்திருக்கும் நிலையில், மின்சாரத்தின் பெரும்பகுதி குறைந்த மின்தடை கொண்ட கம்பியின் வழியே தொடர்ந்து செல்கிறது. இருப்பினும், “மின்சாரம் குறைந்த மின்தடை உள்ள பாதையில்தான் மட்டுமே செல்லும்” என்பது முழுமையான விதி அல்ல; பல பாதைகள் இருந்தால் அவற்றின் மின்தடைக்கு ஏற்ப மின்சாரம் பகிர்ந்து செல்லும். இங்கு பறவையின் உடலின் இரு முனைகளுக்கு இடையே மின்னழுத்த வேறுபாடு மிகக் குறைவாக இருப்பதே முக்கிய காரணமாகும். ஆனால் பறவைகள் எப்போதும் மின்கம்பிகளில் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக நினைக்கக் கூடாது. ஒரு பறவை ஒரே நேரத்தில் இரண்டு வெவ்வேறு மின்கம்பிகளைத் தொட்டால் ஆபத்து ஏற்படலாம். அந்த இரண்டு கம்பிகளுக்கும் இடையே மின்னழுத்த வேறுபாடு இருந்தால், பறவையின் உடல் அந்த இரண்டு கம்பிகளுக்கும் இடையிலான மின்சாரப் பாதையாக மாறிவிடும். அப்போது மின்சாரம் உடல் வழியாகப் பாய்ந்து கடுமையான மின்சார அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தலாம். அதேபோல், ஒரு பறவை மின்கம்பியில் அமர்ந்தபடி அருகிலுள்ள மின்கம்பம், உலோகக் கட்டமைப்பு, மின்மாற்றி அல்லது தரையுடன் இணைக்கப்பட்ட வேறு பகுதியைத் தொட்டாலும் ஆபத்து ஏற்படலாம். குறிப்பாக, பெரிய பறவைகளான கழுகு, பருந்து, கொக்கு போன்றவற்றுக்கு இதுபோன்ற அபாயம் அதிகமாக இருக்கலாம். அவற்றின் பெரிய இறக்கைகள் மற்றும் உடல் அமைப்பு காரணமாக, பறக்கும்போது அல்லது தரையிறங்கும்போது இரண்டு மின்கம்பிகள் அல்லது கம்பி மற்றும் மின்கம்பத்தின் வேறு பகுதி ஆகியவற்றை ஒரே நேரத்தில் தொடும் வாய்ப்பு அதிகம். இதனால் மின்சாரம் தாக்கி பறவைகள் உயிரிழக்கும் சம்பவங்களும் சில இடங்களில் ஏற்படுகின்றன. மின்கம்பிகளில் ஏற்படும் இந்த அபாயத்தை குறைக்க, மின்வாரியங்கள் சில பகுதிகளில் இன்சுலேட்டர்கள், பாதுகாப்பு உறைகள் மற்றும் பறவைகள் அமர்வதைத் தடுக்கும் அல்லது பாதுகாப்பாக அமரச் செய்யும் கட்டமைப்புகள் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்துகின்றன. இங்கு மற்றொரு முக்கியமான விஷயத்தையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பறவை மின்கம்பியில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, மனிதர்களும் மின்கம்பியைத் தொட்டால் ஷாக் அடிக்காது என்று ஒருபோதும் நினைக்கக் கூடாது. மனிதர்கள் தரையுடன் தொடர்பில் இருப்பது, உடலின் அளவு மற்றும் மின்சார சூழல் போன்ற காரணிகளால் ஆபத்து மிக அதிகமாக இருக்கலாம். மின்கம்பிகளைத் தொடுவது அல்லது அருகில் செல்வது உயிருக்கு ஆபத்தானது. எனவே, மின்கம்பியில் பறவைகள் அமர்ந்து ஷாக் அடிக்காமல் இருப்பதற்கான முக்கிய காரணம், அவற்றின் உடல் “மின்சாரத்தை கடத்தாது” என்பதல்ல. ஒரே கம்பியில் இரு கால்களையும் வைத்திருக்கும் போது, அவற்றின் உடலின் இரு முனைகளுக்கும் இடையே போதுமான மின்னழுத்த வேறுபாடு இல்லாததே பிரதான காரணம். அதே பறவை ஒரே நேரத்தில் வெவ்வேறு மின்னழுத்தம் கொண்ட இரண்டு புள்ளிகளைத் தொட்டால், நிலைமை முற்றிலும் மாறிவிடும். இதுதான் இயற்கையில் நாம் அன்றாடம் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண காட்சிக்குப் பின்னால் இருக்கும் சுவாரஸ்யமான மின்சார அறிவியல்.