டாடாவுக்கு மிகப்பெரிய பாடம்: தனிநபர்களை விட நிறுவனமே பெரியது

எழுதியவர்கள்: ஆர். கோபாலகிருஷ்ணன், நோஷிர் சூனாவாலா டாட்டா நிறுவனம் உள்நாட்டு மோதலைச் சந்திப்பது குறித்துப் பலர் கவலை அடைகிறார்கள். டாட்டா நிறுவனத்தில் பல தசாப்தங்களாக ஒன்றாகப் பணியாற்றிய ஓய்வுபெற்ற இயக்குநர்கள் என்ற முறையில், நாங்கள் மிகுந்த வேதனையையும், இந்த தகராறு நிறுவனத்தின் இருப்புக்கே ஆபத்தானது என்றும் உணர்கிறோம். ஆங்கிலத்தில் படிக்க: கருத்து வேறுபாடுகள் இயல்பானவை, ஆனால் தலைவர்கள் தகராறுகளைத் தீர்க்க நிரூபிக்கப்பட்ட முறைகளை நம்பலாம். மகாபாரதம் மற்றும் ராமாயணம் போன்ற இதிகாசங்கள் சில வழிகளைப் பரிந்துரைக்கின்றன: ஒன்று, ராஜதர்மத்தைப் பின்பற்றுவது; இரண்டு, மோதலுக்கு முன் சமரசத்தைத் தேடுவது; மூன்று, நிறுவனத்தையும் பலவீனமானவர்களையும் பாதுகாப்பது; நான்கு, புத்திசாலி ஆலோசகர்களைப் பயன்படுத்துவது. டாட்டாவின் வணிக மற்றும் தொண்டு நிறுவனங்கள் தடம் மாறாமல் இருக்க ஒன்றிணைய வேண்டும். ஒன்றாகச் செயல்படும் போது அவை கூட்டாளிகள்; தனித்தனியாக இயங்கும்போது அவை போட்டியாளர்களாக மாறுகின்றன. நாடுகளுக்காக அமெரிக்க முதலீட்டாளர் ரே டாலியோ கூறிய சூத்திரம் நிறுவனங்களுக்கும் பொருந்தும்: உங்கள் மக்களுக்குக் கல்வி அளியுங்கள், செலவழிப்பதை விட அதிகமாகச் சம்பாதியுங்கள், உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டுச் சண்டைகளைத் தவிர்க்கவும். மறைந்த ரத்தன் டாட்டா, பாரம்பரியமான டாட்டா நிறுவனத்தை வளர்ச்சி சார்ந்த, தொழில்முனைவு அமைப்பாக மாற்றினார். இருப்பினும், தற்போதைய செய்திகளின் அடிப்படையில் நவீன விமர்சகர்கள் தங்கள் சொந்தக் கணிப்புகளைச் செய்து வருகிறார்கள். உலக அளவில், பெருநிறுவன உலகத்தில் ஒரே ஒரு சக்திவாய்ந்த தலைமைச் செயல் அதிகாரியைக் கொண்டிருப்பதற்குப் பதிலாக, அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கும் ஆரம்பக்கட்ட அறிகுறிகள் தென்படுகின்றன. எதிர்காலத் தலைமைச் செயல் அதிகாரிகள், தங்களுக்கு முன் இருந்தவர்களைப் போலத் தன்னிச்சையான அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவது கடினமாக இருக்கலாம். ஜாக் வெல்ச் மற்றும் லீ ஐயகோகா ஆகியோரின் பாணிகள் இப்போதைய காலத்தில் வெற்றிபெற வாய்ப்புகள் குறைவு. பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட தலைமைத்துவ பாணிகள் ஒன்றோடொன்று போட்டியிடுவதற்குப் பதிலாக நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டும். தலைவர்கள் அதிகாரத்தையும் புகழையும் தேடினாலும், அவர்கள் தகவமைப்புத் தன்மையையும் அடக்கத்தையும் இணைக்க வேண்டும். முரண்பாடுகளைச் சமரசம் செய்ய மாயாஜாலச் சூத்திரம் எதுவும் இல்லை. இருப்பினும், ஒரு சுய வினாடி வினாவில் மதிப்பு உள்ளது: ஒன்று, நான் போதுமான அளவு கேட்கிறேனா? இரண்டு, நான் குழுக்கள் மற்றும் வதந்திகளைத் தவிர்க்கிறேனா? மூன்று, தனிநபரை விட அமைப்பே, நிறுவனமே பெரியது என்பதை என் செயல்கள் உணர்த்துகின்றனவா? நான்கு, முடிவுகளுக்குத் துல்லியமான பொறுப்புக்கூறல் இருக்கும் வகையில் கடமைகள் தெளிவாக உள்ளனவா? மோதல்களைத் தீர்ப்பது தொடர்பான நாட்டின் பாரம்பரிய அறிவை நமது சொந்த இதிகாசங்கள் பரிந்துரைக்கின்றன. மகாபாரதத்தில், பாண்டவ - கௌரவர்கள் இடையே நாட்டின் உரிமையைக் கோரும் தகராறைத் தீர்க்க கிருஷ்ணர் அமைதித் தூது சென்றார். பாண்டவர்கள் சிறிய ஐந்து கிராமங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளக் கூடத் தயாராக இருப்பதாகக் கிருஷ்ணர் ஒரு சமரசத்தை முன்வைத்தார். துரியோதனன் பிடிவாதமாகவும் ஆணவமாகவும் இருந்தான். எந்த வழியிலும் தகராறுகளைத் தீர்க்க முடியாதபோது, விரும்பத்தகாத போரும் அழிவும் தொடர்கின்றன. அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளை ஒருபோதும் கைவிடக் கூடாது. ராமாயணத்தில், தன் மனைவி மற்றும் ராஜ்யத்தைப் பறித்துக் கொண்ட தன் சகோதரன் வாலியின் அநீதியான செயலைப் பற்றிச் சுக்ரீவன் ராமனிடம் முறையிடுகிறான். ஒரு மத்தியஸ்தராக, ராமன் சுக்ரீவனின் பேச்சைக் கேட்டு, அவனது கோரிக்கையைச் சரிபார்த்து, அரியணையை அவனிடம் ஒப்படைக்க நடவடிக்கை எடுத்தார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இது வாலியைக் கொல்வதைக் குறித்தது. மகாபாரதம் மற்றும் ஜாதகக் கதைகளில் வரும் சிபி சக்கரவர்த்தியின் கதை, பைபிள் கதையை (Book 1 Kings 3:16-28) நினைவூட்டுகிறது; அதில் சாலமன் அரசன் ஒரே குழந்தைக்கு உரிமை கோரிய இரண்டு தாய்களுக்கு இடையிலான தகராறில் தலையிட்டார். தப்பி ஓடும், அப்பாவிப் புறாவைப் பாதுகாக்கச் சிபி தனது சொந்த சதையை ஒரு வேட்டைப் பருந்திற்கு வழங்கினார். கதையின் முடிவு, ராஜதர்மத்தைப் பாதுகாக்கச் சிபியின் தனிப்பட்ட தியாகத்தைக் காட்டுகிறது. டாட்டா நிறுவனம் 'துசிடைட்ஸ் பொறி'யைச் (Thucydides trap) சந்திக்கிறது; இதன் மூலம் இரண்டு தரப்பினரும் அதிகாரத்தைப் பெறுவது அவர்களின் மோதலுக்கான வாய்ப்புகளை உயர்த்துகிறது. டாட்டா வணிகம் மற்றும் தொண்டு தலைவர்களுக்கான சங்கடங்கள் இங்குதான் உள்ளன. நீண்டகாலமாக மறக்கப்பட்ட இரண்டு கிரேக்க மற்றும் துருக்கிய கதைகள் நமது நினைவுகளைத் தூண்டுகின்றன. பாரசீக சாம்ராஜ்யத்தை கி.மு 421 முதல் 404 வரை 17 ஆண்டுகள் மூத்த அர்தாக்செர்க்ஸஸ் மற்றும் இளைய சைரஸ் என்ற இரண்டு மகன்களுடன் இரண்டாம் டேரியஸ் மன்னர் ஆட்சி செய்தார். அர்தாக்செர்க்ஸஸுக்கு முதல் மகனுக்கான தகுதி இருந்தது, மேலும் இரண்டாம் டேரியஸுக்குப் பின் வாரிசாக நியமிக்கப்பட்டார். டேரியஸ் அரசரான பிறகு சைரஸ் பிறந்தார், அதனால் அவர் "ராஜ வம்சத்தில் பிறந்தவர்" என்று கருதப்பட்டார். சைரஸ் மன்னராகலாம் என்று பாரசீக அறிஞர்கள் கருத்து தெரிவித்தனர். இருவருமே தங்களுக்கு உரிமை இருப்பதாக உணர்ந்தனர். சைரஸ் 10,000 கூலிப் படைகளுடன் ஜெனோஃபோனைச் சேர்த்துக்கொண்டு அர்தாக்செர்க்ஸஸுக்கு எதிராகப் போரிட்டார். ஜெனோஃபோன் ஒரு சிறந்த போர்வீரன், வியூகவாதி மற்றும் தத்துவஞானி. இருப்பினும், சைரஸ் போரில் இறந்தார். அர்தாக்செர்க்ஸஸ் நான்கு தசாப்தங்களாகப் பாரசீகத்தை ஆட்சி செய்தார். இந்தக் கதையில் தொடர்புடையது என்னவென்றால், ஜெனோஃபோன் தனது பிளவுபட்ட மனிதர்களை எதிரி நிலப்பரப்பில் இருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றபோது, மனச்சோர்வு மற்றும் வலுவான மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்ட மக்களிடையே உரையாடல்கள், உடன்பாடு மற்றும் அர்ப்பணிப்பு ஆகியவை எவ்வாறு பலனளித்தன என்பதாகும். அவர் கதையை மாற்றியமைத்தார், மூதாதையர் பெருமையை நினைவூட்டினார், மேலும் ஒருமித்த கருத்து மற்றும் அர்ப்பணிப்பை அடைய ஆழமான உரையாடல்களை ஊக்குவித்தார். அவர் அறிஞராகவும், ஞானியான சாக்ரடீஸின் மாணவராகவும் இருந்தார். அவர் சுயநலமற்றவராக இருந்தார், ஆனால் ஒரு பயனுள்ள தலைவராக இருக்க தியாக உணர்வை விட அதிகம் தேவை என்பதைப் புரிந்துகொண்டார். மோதலை உரையாடல்களாகவும், ஒருமித்த கருத்தாகவும், அர்ப்பணிப்பாகவும் மாற்றுவது என்ற மோதல் தீர்வின் 4சி பாடத்தை ஜெனோஃபோன் இப்படிக் கற்றுக்கொண்டார். அதிகாரம், லட்சியம் மற்றும் புகழில் ஆழமாக மூழ்கியிருக்கும் கருத்துச் செறிவுள்ள தலைவர்கள் எவ்வாறு உரையாட அல்லது இணைய முடியும்? பாடங்களை நாம் கவனித்தால் மட்டுமே வரலாறு பயனுள்ளதாக இருக்கும். ஓட்டோமான்களிடையே, ஆன்மீகமும் உலகியல் அதிகாரமும் ஒரே தலைவரிடம் இணைக்கப்பட்டிருந்தது; அவர் பல நூற்றாண்டுகளாக சுல்தான் மற்றும் கலிஃபாவாகச் செயல்பட்டார். ஆன்மீகம் பயனுள்ளதாக இருக்க உலகியல் அதிகாரம் வெற்றி பெற வேண்டியிருந்தது. 1914-1918 போரின் போது, சுல்தான் ஆறாம் மெஹ்மத் ஓட்டோமான் சுல்தான்-கம்பைன்ட்-கலிஃபாக இருந்தார். உலகியல் அதிகாரம் தோற்றது; துருக்கி குடியரசானது, சுல்தான் பதவி நிறுத்தப்பட்டது. அதன்ப பிறகு, அப்துல்மெஜித் II கலிஃபா ஆனார், ஆனால் அது குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே. இதிலிருந்து பெறும் பாடம் என்னவென்றால், ஒற்றுமையில் பலம் உள்ளது, மேலும் ஆன்மீகம் பயனுள்ளதாக இருக்க உலகியல் அதிகாரத்தின் வெற்றி ஒரு அத்தியாவசியமான முன்நிபந்தனையாகும். 1990-களில், லூ கெர்ஸ்ட்னர் ஐ.பி.எம் நிறுவனத்திற்கு மிகவும் தகவமைப்பு மற்றும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய அணுகுமுறையுடன் வந்தார்; இருப்பினும், கார்லி ஃபோரினா சரியான மூலோபாயத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் குறைவாகவே அனைவரையும் உள்ளடக்கியவராகக் கருதப்படுகிறார். தலைவர்களுக்கான பாடம் என்னவென்றால், அவர்கள் இதயத்தின் மற்றும் மனதின் திறன்களைக் கலைநயத்துடன் இணைக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஏதேனும் ஒன்று மட்டும் வெற்றிபெற வாய்ப்பு குறைவு. ஆணவம் தலைவர்களின் மனதை நஞ்சாக்குகிறது. கெர்ஸ்ட்னர் தனது அனுபவத்தை 'ஹூ சேஸ் எலிஃபென்ட்ஸ் கேனாட் டான்ஸ்' (யானைகள் நடனம் ஆடம் முடியாது என யார் கூறியது - Who Says Elephants Cannot Dance) மூலமாகவும், ஃபோரினா 'டஃப் சாய்ஸஸ்' (கடினமான விருப்பங்கள் - Tough Choices) மூலமாகவும் பதிவு செய்தனர். ஜெனோஃபோன் 'அனாபாசிஸ்' (Anabasis) நூலை எழுதினார், அதிலிருந்து நான் மேற்கோள் காட்டுகிறேன்: "உங்கள் தடைகள் ஆறுகளோ, மலைகளோ அல்லது பிற மனிதர்களோ அல்ல; உங்கள் தடை நீங்களே." முரண்பாடான கருத்துக்களும் அதனால் ஏற்படும் மோதல்களும் தலைவர்களை எப்போதும் சோதித்து வருகின்றன. சமீபத்தில் அமெரிக்க அதிபர் சீனாவுக்கு விஜயம் செய்தபோது, பல மாதங்களாகக் கடுமையான அறிக்கைகளுக்குப் பிறகு, இரு தலைவர்களும் "ஆக்கபூர்வமான மூலோபாய ஸ்திரத்தன்மையை" தேர்ந்தெடுத்தனர். முடிவுகளுக்கு உத்தரவாதம் இல்லை என்றாலும், கருத்து மற்றும் ஆளுமை வேறுபாடுகளைக் குறைப்பதில் மோதல் தீர்வின் 4சி (கருத்து வேறுபாடு, உடையாடல், ஒருமித்த கருத்து, அர்ப்பணிப்பு) எப்போதுமே உதவுகிறது. பிளேட்டோவைக் நினைவில் கொள்க, "கருத்து என்பது அறிவின் குறைந்தபட்ச வடிவம். அதற்குப் பொறுப்புக்கூறலோ, புரிதலோ தேவையில்லை... உயர்ந்த அறிவுக்கு சுயத்தை விடப் பெரிய நோக்கம் தேவை." பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஏர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே பிரபலமாகக் கூறினார், "பேசக் கற்றுக்கொள்ள இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகும், அமைதியாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்ள அறுபது ஆண்டுகள் ஆகும்." நாங்கள் எழுதுவது எளிமையாகவும் தெளிவாகவும் தோன்றினாலும், இதுபோன்ற வெளிப்படையான எளிமையை தலைவர்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். மோதலிலிருந்து உரையாடலுக்கும், அங்கிருந்து ஒருமித்த கருத்து மற்றும் அர்ப்பணிப்புக்கும் செல்லும் பாதையில் ஒரு மாயாஜாலம் உள்ளது. ஒவ்வொரு சூழலிலும், தனிப்பட்ட தலைவர்களை விட அமைப்பே பெரியதாகக் கருதப்பட வேண்டும். கட்டுரையாளர்கள் இருவருமே டாடா சன்ஸ் மற்றும் அதன் பல நிறுவனங்களின் இயக்குநர்களாக ஏழு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக ஒன்றாகப் பணியாற்றியவர்கள்.